مسیر اعتراض به برگ تشخیص

هر دو، اما در دو مرحله متفاوت — و همین منشأ رایج‌ترین اشتباه در این موضوع است. ماده ۲۳۸ برای اعتراض به «برگ تشخیص» سی روز از تاریخ ابلاغ تعیین کرده و ماده ۲۳۹ همان سی روز را از سوی دیگر تکرار می‌کند. ماده ۲۴۷ برای اعتراض به «رأی هیئت حل اختلاف بدوی» و ارجاع آن به تجدیدنظر، بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی تعیین کرده است.

تبصره ماده ۲۳۹ برای همین حالت حکم دارد: اگر برگ تشخیص طبق مقررات تبصره ۱ و قسمت اخیر تبصره ۲ ماده ۲۰۳ و ماده ۲۰۸ ابلاغ شده باشد — یعنی الصاق به درب محل، امتناع از تحویل پست، یا آگهی روزنامه — و مؤدی اقدامی نکرده باشد، «در حکم معترض» شناخته می‌شود و پرونده برای رسیدگی به هیئت حل اختلاف مالیاتی ارجاع می‌گردد.

از تاریخ ابلاغ، نه تاریخ صدور برگ و نه روزی که آن را دیده‌اید. ماده ۲۰۳ روش‌های ابلاغ را تعریف کرده و تبصره ۱ آن تصریح دارد که در صورت الصاق اوراق به درب محل، تاریخ الصاق تاریخ ابلاغ محسوب می‌شود.

خیر. تبصره ۱ ماده ۲۴۷ مؤدی را مکلف کرده مقدار مالیات مورد قبول را بپردازد و نسبت به مازاد بر آن اعتراض خود را در مدت مقرر تسلیم کند.

طبق ماده ۲۴۶ وقت رسیدگی باید به مؤدی ابلاغ شود و فاصله تاریخ ابلاغ تا روز تشکیل جلسه کمتر از ده روز نخواهد بود. اما تبصره همان ماده تصریح می‌کند که عدم حضور مؤدی یا نماینده او مانع رسیدگی هیئت و صدور رأی نیست.

بله. ماده ۴۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده متن جایگزینی برای ماده ۲۳۸ قانون مالیات‌های مستقیم مقرر کرده و آن را به قانون ارزش افزوده تسری داده است؛ بنابراین مهلت سی‌روزه و مهلت چهل‌وپنج‌روزه پاسخ اداره در آن پرونده‌ها نیز برقرار است.

پیامد آن فراتر از همان مرحله است. تبصره ۴ ماده ۲۴۷ آراء قطعی هیئت‌ها را قابل شکایت در شورای عالی مالیاتی دانسته، اما مواردی را که رأی هیئت بدوی با عدم اعتراض مؤدی یا مأمور مالیاتی قطعیت یافته است، از این امکان استثنا کرده است.